نخستین دامپزشک ایرانی به سبک جدید ، دکتر مرتضی گلسرخی است . از زندگی دکتر گلسخری اطلاع چندانی در دست نیست . دکتر اشیدری برای فرزند او ، سرلشگر پرویز گل سرخی نامه ای نوشته بود و اطلاعاتی را در این مورد در مجله دامپزشکان به چاپ رسانید .
مرتضی گلسرخی فرزند جلال الاطبا در سال ۱۲۶۰ ش در تهران به دنیا آمد . چنانچه ، خود وی در مقدمه شماره ۱ مجله بیطاری و همچنین در مقدمه علاج الخیل می نویسد « این بنده گمنام که پس از تحصیل علم شریف طب انسانی نیز سالیان دراز در تحصیل علم بیطاری رنج فراوان برده و تجارب واقیه به دست آورده ام ، علاج الخیل بنابراین نامبرده پزشکی و دامپزشکی را به نوعی تحصیل کرده بود . بنابر گفته فرزندان آن مرحوم ، گلسرخی در مدرسه طب دارالفنون ، پزشکی را فرار گرفت و مدتی در بیمارستان سینا به کار جراحی پرداخت ، با دکتر لقمان الملک همکاری داشت و کارمند اداره صحیه بود . گلسرخی از خاندانی طبیب برخاسته و مطب خانوادگی ایشان در خیابان مولوی در کوچه موسوم به کوچه گلسرخی ها قرار داشت . معلوم نیست گلسرخی دامپزشکی را کجا فراگرفته بود . دکتر ایرج گلسرخی طب را در مدرسه دارالفنون به پایان می رساند و برای تکمیل آن همراه با چند از همشاگردان به خارج از کشور می رود . این تصور بیشتر قدرت می گیرد در همان سفر مقدمات دامپزشکی را نیز فراهم می کند و در سفر دیگر به مجارستان و روسیه آن را نیز تکمیل می نماید.
دکتر گلسرخی مترجم سروان «کاره » دامپزشک فرانسوی در مدرسه کشاورزی مظفری بود . چنانچه از قرائن بر می آید کاره حدود سال ۱۳۲۹ ایران را ترک گفته است . در مجموعه چنین به نظر می رسد که گلسرخی پس از به پایان رسانیدن مدرسه طب دارالفنون در اداره صحیه (بهداری) و بیمارستان سینا مشغول فعالیت شد. در آن زمان کاره فرانسوی به عنوان دامپزشک اصطبل سلطنتی و معلم مدرسه فلاحت مظفری مشغول به فعالیت بود . گلسرخی که طبیبی جوان بود و فرانسه را خوب می دانست به عنوان مترجم وی انتخاب شد . وی دامپزشکی را به طور عملی از کاره فرا گرفت . نامبرده مدتی در فرانسه و بعد برای ماموریت خرید اسب ها در مجارستان بود . احتمالا به توصیه کاره امتحانات یکی از مدارس دامپزشکی را در فرانسه یا مجارستان گذرانید و دامپزشک شناخته شد . دکتر برافروخته ، گلسرخی را تنها دامپزشک کشور ایران در سال ۱۳۰۶ می داند . به هر حال آنچه که به نظر می رسد ، گلسرخی پس از چند سال که در پزشکی کار کرد ، دیگر به دامپزشکی می پرداخت . وی از طرف بلدیه(شهرداری) مسئول اداره صحیه قصابخانه(اداره بهداشت کشتارگاه) شد و اولین بازرس دامپزشکی کشتارگاه در ایران است .
از سال ۱۲۹۳ ق به بعد معلم جراحی و علم الامراض مدرسه بیطاری ژاندارمری بود . در سال ۱۳۰۵ پس از اعزام دکتر حامدی به فرانسه مسئولیت اداره دفع آفات حیوانی را به عهده گرفت و تا سال ۱۳۰۹ به این کار ادامه داد . وی از ابتدای تاسیس مدرسه عالی فلاحت ، استاد آنجا بود و در سال ۱۳۰۹ و همچنین ۱۳۱۳ به ریاست این مدرسه و دانشکده کشاورزی انتخاب شد . هم او نخستین مجله دامپزشکی ایران را منتشر کرد و از سال ۱۳۱۰ الی ۱۳۱۷ مدیر مجله فلاحت بود .
گلسرخی در تاسیس دانشکده دامپزشکی تاثیر بسزایی داشت و از همان ابتدا به تدریس در دانشکده دامپزشکی کرج مشغول بود و در اولین جلسه شورای دانشکده در سال ۱۳۱۷ نام او مندرج است . گلسرخی از سال ۱۳۱۶ تا پایان عمر ریاست اداره انتشارات و تبلیغات وزارت کشاورزی را بر عهده داشت و در سال ۱۳۲۴ به مرض سرطان درگذشت .
از آثار گلسرخی :علاج الطیر ، علاج الخیل ، نظارت لحوم(امتحان گوشت) ، حفظ الصحه و تربیت سگان به جای مانده است . از تالیفات دیگر او دو جلد کتاب فلاحت و حفظ الصحه زنان و دختران را می توان ذکر کرد.
دکتر مرتضی گلسرخی را نیز می توان از بنیان گذاران اصلی دامپزشکی ایران محسوب داشت .
